Dzień 7 (04.04) — Ostatni dzień w Tokio: nóż, wieża i węgorz 🔪🗼🍱

Ostatni pełen dzień w Tokio, jutro wyruszamy do Osaki. Na dzisiaj mamy zakupione bilety do Tokyo Skytree i do teamLab Planets. Co to jest – o tym za chwilę. Bilety są na 14:00, więc po śniadanku mamy jeszcze parę godzin na nadrobienie zaległości zakupowych i trochę zwiedzania.

Pierwszy punkt programu – kupienie noża! Ruszamy zatem do sklepu Seisuke Knife, tym razem w Asakusa, ten był bardziej po drodze!

🔪 Sklep z nożami — powrót do Seisuke Knife

Ściana noży japońskich w sklepie — trzy poziomy półek z gyuto, yanagiba, nakiri i deba na czarnym tle — Trzy poziomy noży na czarnym tle — od góry gyuto i santoku, niżej yanagiba i deba, na dole noże specjalistyczne. Każdy z metką z ceną, rodzajem stali i trzonkiem.

Wnętrze sklepu z nożami — ściany z setkami noży podświetlonych na czarnym tle, każdy z metką — Zbliżenie na ścianę. Ceny na metkach: od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy jenów.

Zbliżenie ostrza noża damasceńskiego — wzór fal na stali, trzonek z drewna różanego — Zbliżenie na ostrze — wzór fal (流れ, nagare) widoczny gołym okiem. Trzonek z drewna różanego.

Zakup dokonany.

Japoński nóż santoku Seisuke z wykończeniem tsuchime w pudełku — czarna torba prezentowa z grafiką samuraja, bordowe pudełko z zielonym wnętrzem — Nóż **清助刃物 (Seisuke Hamono)**, został zapakowany w klasyczne japońskie, piękne opakowanie

Nóż santoku Seisuke — pełna sylwetka, wykończenie tsuchime na klandze, trzonek wa z ciemnego drewna z ferrule z wenge — Nóż w całej okazałości — santoku (nóż szefa kuchni) z **wykończeniem tsuchime** (槌目, kucie młotkiem). Każde wgłębienie na klindze wykonane ręcznie, co zmniejsza przywieranie jedzenia i daje efekt, którego nie da się podrobić maszynowo. Trzonek wa (ośmiokątny) z ciemnego drewna różanego.

Zbliżenie na klangę noża — wzór tsuchime z nieregularnymi wgłębieniami, grawerunek kanji 清助, strefa ostrza gładka i wypolerowana — Makro na klingę — wzór **tsuchime** z bliska: wgłębienia różnej głębokości i kształtu, każde ręcznie kute. Przy krawędzi tnącej wzór zanika — tam gładka, wypolerowana strefa ostrza, dziwer (ktoś mądry podpowiedział). Kanji 清助 (Seisuke) wytrawione na klindze.

🚶 Spacer przez Asakusę w kierunku Skytree

Tokyo Skytree wyłaniające się we mgle nad Asakusą — szyld 雷門東部 Kaminarimon Tobu na pierwszym planie, szyldy sklepów po bokach — Not suspicious at all. Niestety czas nie pozwolił, ale chętnie bym tam wszedł i zbadał temat bliżej. A tak – tylko to zdjęcie.

Widok na Solamachi i podstawę Tokyo Skytree od strony kanału — sakura w różowym rozkwicie na pierwszym planie, szyld Sumida Aquarium — Ulica w kierunku Skytree — sklepy z pamiątkami po obu stronach, a wieża pojawia się i znika między budynkami. Im bliżej, tym mniej jej widać — bo jest za duża żeby zmieścić ją w kadrze z ulicy.

Witryna restauracji Fuji Soba Asakusa — plastikowe modele dań soba, udon, katsudon i zestawy na czterech półkach, ceny od 530 do 930 jenów — Witryna Fuji Soba 浅草店 — restauracji mijanej po drodze. W Japonii panuje silna kultura zgodności, aby to co na reklamie / witrynie, wyglądało identyczne jak podane jedzenie lub zawartość torebki.

🗼 Tokyo Solamachi — zakupy pod Skytree

Tokyo Skytree Town to nie tylko wieża — u podstawy rozciąga się Solamachi, wielopiętrowe centrum handlowe z ponad 300 sklepami, restauracjami i atrakcjami. Coś między galerią a parkiem rozrywki.

Tokyo Skytree i centrum handlowe Solamachi nad kanałem — kwitnące wiśnie na pierwszym planie, McDonald's i Sumida Aquarium na fasadzie — Widok od strony kanału — Solamachi z Sumida Aquarium (すみだ水族館) i McDonald’s na fasadzie, a z prawej strony sama wieża. Na pierwszym planie: kwitnące wiśnie nad wodą. Pochmurno, ale pięknie.

Tokyo Skytree od dołu — kratownica stalowa wchodzi w chmury, Solamachi po lewej — Skytree od dołu — stalowa kratownica prawie znika w chmurach. Niestety, pewnie widok z góry też będzie trochę chmurzasty :-/

Tajwański festiwal 湾掌 in Tokio Skytree Town 2026 — namioty z chińskimi latarniami, mokry plac przy Skytree, szyld 歡迎光臨 — Przed wejściem do Solamachi: tajwański festiwal **湾掌 in 東京スカイツリータウン 2026** — namioty 全糖城市 z kolorowymi lampionami, szyld 歡迎光臨 (Witamy), mokry plac. Zaskakujący kontrast z japońskim otoczeniem — Starbucks w tle dla równowagi.

Girls Band Cry Scream Cafe in Tree Village — wielkoformatowe banery z postaciami anime Tomo, Subaru, Momoka na witrynach — **Girls Band Cry — Scream Cafe in Tree Village.** Kawiarnia pop-up w Solamachi z postaciami z anime Girls Band Cry.

Korytarz handlowy Solamachi — drewniane wykończenia, sklep FLAT GASHAPON po lewej, drogowskazy w głębi — Korytarz Solamachi — drewniane panele na suficie i ścianie, po lewej FLAT GASHAPON (kapsułki w wersji flat, czyli nie kulki, a płaskie karty). System orientacji lepszy niż na niejednym lotnisku. Ładne to centrum handlowe, z kwiatami i roślinami na korytarzach.

Duża część sklepów to sklepy dla fanów konkretnych postaci / anime.

Jump Shop w Solamachi — figurka Monkey D. Luffy w naturalnej wielkości przy wejściu, ekran z One Piece w tle — **Jump Shop** w Solamachi — na straży wejścia stoi Monkey D. Luffy w naturalnej wielkości, zwinięty do ataku, ekran z One Piece za plecami. W środku: merchandise Shonen Jump od A do Z — Dragon Ball, Jujutsu Kaisen, Naruto, Haikyuu.

Sklep Medicom Toy z kolekcją BE@RBRICK — gabloty pełne figurek niedźwiadków w złocie, chromie i limitowanych wersjach, ceny do 74 000 jenów — **Medicom Toy** — gabloty z **BE@RBRICK** od podłogi do sufitu. Złote, chromowane, przezroczyste, różowe, z nadrukowaną kaligrafią. Na górze figurki po 74 500 jenów (ok. 1900 zł). Szyld na gablocie: ソラマチ店限定商品 — produkty wyłącznie dla sklepu Solamachi. Kolekcjonerzy wiedzą.

Snoopy Town Shop w Solamachi — kuchenny festiwal キッチンフェア 2026, szyld Szczęście to ciepły szczeniak, gabloty z naczyniami i gadżetami Peanuts — **Snoopy Town Shop** z trwającym **キッチンフェア 2026** (Kitchen Fair, od 20 marca). Na ścianie Snoopy śpi na budce z napisem „Happiness is a Warm Puppy”. W gablocie: zestawy naczyń, miseczki, akcesoria kuchenne — wszystko w stylu Peanuts. W Japonii Snoopy ma status kulturowy.

Miffy Style w Solamachi — sklep z merchandise Miffy, niebieska fasada z samolotami, figurki i walizki z Miffy na pierwszym planie — **Miffy Style** — sklep poświęcony wyłącznie Miffy. Niebieska fasada z samolotami, chmurkami i domkami prosto z ilustracji Dicka Bruny. Na pierwszym planie: figurki w marynarskich strojach, walizki kabinowe z twarzą Miffy i torby wiklinowe. Na prawo gabloty z koszulkami i artykułami piśmiennymi. Miffy ma ponad 70 lat i wciąż przyciąga kolejki.

Rilakkuma Store w Solamachi — sklep San-X z misiem Rilakkuma, tęczowa ściana, stoisko z pluszakami Korilakkuma w różowych strojach, tłum kupujących — **Rilakkuma Store** (San-X) — wielki miś na logo, tęczowa ściana, hasło „Happy life with Rilakkuma!” Na pierwszym planie stoisko z **Korilakkumą** w różowych strojach (edycja wiosenna). Po prawej wieżyczka ze stosu pudełek i plecaki w kształcie głowy misia. Na wieszaku: żółte koszulki z misiem. Solamachi ma pełny zestaw japońskich mascotów pod jednym dachem.

Sklep z pamiątkami w Solamachi — drewniane lasery wycinane zakładki i dekoracje, sake i produkty regionalne w tle — Sklep z japońskimi pamiątkami — w centrum stoisko z laserowo wycinanymi drewnianymi dekoracjami (sowy, zające, wzory asanoha). Z tyłu: półki z lokalnym sake (地酒) i produktami regionalnymi.

Ginza Natsuno — sklep z pałeczkami i japońskimi upominkami w Solamachi, drewniane wnętrze, maneki-neko i ceramika — **銀座夏野 (Ginza Natsuno)** — specjalistyczny sklep z pałeczkami (箸) i japońskimi upominkami. Drewniane wnętrze, na górze maneki-neko, ceramika, szkło furin i tysiąc innych rzeczy. Pałeczki od 1000 jenów — i można je mieć z własnym imieniem wygrawerowanym laserowo na miejscu.

Galeria handlowa Solamachi — wnętrze z butikami mody, TAX FREE, Minions i merchandise po prawej, tłum

Go Slow Caravan — sklep z odzieżą casual i akcesoriami outdoorowymi w Solamachi, para przechodząca przed wejściem, kolekcja kapeluszy i koszul w kwiatowe wzory — Inaczej niż w polskich marketach, tutaj nie ma przeszklonych witryn z dedykowanymi wejściami – sklepy stacjonarne z towarami wykładają się praktycznie na korytarzach, wejściem jest cała szerokość sklepu.

Finalnie dotarliśmy do Tokyo Skytree, idealnie na czas. Panowie z security przechowali mój nóż w security locker (przed wejściem zaglądają do bagażów). Droga na piętro 350 zabrała mniej niż minutę.

🗼 Tokyo Skytree — Tembo Deck (350 m)

Tokyo Skytree (東京スカイツリー) to najwyższa wieża telewizyjna na świecie — 634 metry (i nie jest to przypadek: 6-3-4 czyta się po japońsku mu-sa-shi, czyli dawna nazwa prowincji, w której leży Tokio). Otwarta w 2012 roku, zastąpiła Tokyo Tower jako centrum nadawcze regionu — wieża musiała być wyższa, bo nowoczesne wysokościowce blokowały sygnał z niższej anteny.

Kilka faktów, które robią wrażenie:

634 m — wyższa od CN Tower w Toronto (553 m), i wszystkich innych wież radiowo-telewizyjnych na świecie
2 platformy widokowe: Tembo Deck (350 m) i Tembo Galleria (445 m) — wjeżdża się windą z prędkością 10 m/s (dojazd na 350 m w 50 sekund)
Konstrukcja antysejsmiczna: serce wieży to betonowy rdzeń ważący 8 000 ton, odizolowany od stalowej zewnętrznej konstrukcji — przy trzęsieniu ziemi obie części drgają niezależnie, wzajemnie tłumiąc drgania. System zaprojektowany na wstrząsy o skali 7 w skali Richtera
Fundament: wieża stoi na 8 palach wbitych 50 metrów w ziemię — i mimo to Skytree zakołysała się podczas trzęsienia ziemi w 2011 roku. Nie przewróciła się. System działa.

Widok z Tokyo Skytree Tembo Deck 350m — rzędy bloków Tokio we mgle, kanały i zabudowa dzielnicy Sumida z lotu ptaka — Pierwsze spojrzenie z Tembo Deck na 350 metrach — Tokio rozciąga się we wszystkich kierunkach bez wyraźnego końca. Mgła tnie horyzont gdzieś w połowie miasta. Ile tu budynków? Nikt nie wie dokładnie.

Ekran 360° South View na Tembo Deck — panorama południowego Tokio w niebieskiej tonacji, dekoracja różowych kwiatów sakury przed monitorem — Na Tembo Deck wiszą ekrany z widokiem, jaki możnaby zobaczyć w niepochmurny dzień — ekranowa panorama wygląda lepiej niż rzeczywistość za szybą.

Tokio z wysokości 350m — gęsta zabudowa z boiskami szkolnymi z turkusowymi bieżniami, widoczna sieć ulic — Widok bliżej W centrum kadru boisko szkolne z turkusową bieżnią i halą sportową. Tokio ma tyle szkół i parków wciśniętych między bloki, że z wysokości widać je jako jedyne kolory w szarym morzu dachów.

Panorama Tokio z Tembo Deck — mgliście, sylwetki wieżowców Shinjuku w tle, rzeka Sumida w centrum kadru — Widok na zachód — przez mgłę ledwo widać sylwetki wieżowców Shinjuku (ok. 10 km stąd). Poniżej rzeka Sumida z mostami, po lewej kompleks Kokugikan (Narodowa Sala Sumo z charakterystycznym zielonym dachem). Skala Tokio robi wrażenie.

Rzeka Sumida z Tokyo Skytree — mosty, łodzie, park Sumida z kwitnącą sakurą, droga ekspresowa, zabudowa — Rzeka Sumida z 350 metrów — mosty, łodzie wycieczkowe i w lewym dolnym rogu park Sumida w pełnym rozkwicie sakury (różowy pas drzew wzdłuż nabrzeża).

Rzeka Sumida z lotu ptaka — Skytree view, zakole rzeki, wioślarskie łódki, boisko przy brzegu, w tle zielona kopuła Asahi Beer Hall — Pomiędzy budynkami charakterystyczna **złota lampa** Asahi Beer Hall (znana szerzej jako „balas” — choć w zamyśle projektanta miał być płomień). Sakura wzdłuż obu brzegów. Nie widać ani jednego metra niebezajętej przestrzeni.

Panorama wschodnia z Tokyo Skytree — rzeka Arakawa w tle, szerokie rozlewisko, mgła nad dalszą częścią Tokio — Widok na wschód — w tle szeroka rzeka Arakawa (荒川) i jej rozlewisko. Stąd widać wyraźnie, że Tokio leży na deltowej równinie między rzekami. Mgła kładzie się równo gdzieś w połowie dystansu. Dalej już tylko szarość.

Tablica Current View przy wejściu na Tembo Deck — widoczność: Asakusa tak, Tokyo Dome tak, Tokyo Tower tak, Shinjuku nie, Yokohama nie, Fuji nie — Tablica **現在の眺望 (Current View)** przy wejściu. Stan na godz. 14:00 – niewiele (g…) widać.

Tablica orientacyjna przy windzie Tembo Shuttle — schemat Skytree z zaznaczonymi poziomami: Tembo Deck Floor 350 i Tembo Galleria Floor 445 — Tablica przy Tembo Shuttle. Jedziemy wyżej.

Widok z Tembo Deck na północ — kanał Kitajukken biegnący przez zabudowę, rzeka Arakawa i wały przeciwpowodziowe w tle — Widok na północ — kanał ciągnie się prostą linią przez zabudowę, w tle rzeka Arakawa i wały przeciwpowodziowe. Widać jak płaskie jest Tokio: poza centrum nie ma żadnych wzniesień, miasto rozlewa się po równinie aż do morza.

Widok na wschód z Tembo Deck — linia kolejowa JR biegnąca przez zabudowę, cylindryczny wieżowiec na środku, mgła, rzeka Arakawa w tle — Widok na wschód — linia kolejowa JR (lub metro) przecina zabudowę po skosie, w środku kadru cylindryczny wieżowiec. Za nim Arakawa i wały. Mgła w tle sprawia, że miasto dosłownie znika za horyzontem. Ile ludzi mieszka w tym co widać? Pewnie kilka milionów.

Dekoracja Puella Magi Madoka Magica × Tokyo Skytree — 月夜のワルツ, Madoka i Kyubey na tle panoramy Tokio, aksamitne zasłony i kule — **月夜のワルツ** (Walc w świetle księżyca) — współpraca Tokyo Skytree × **Puella Magi Madoka Magica**.

🌌 Tembo Galleria (445 m) — Madoka Magica × Skytree

Tokyo Skytree regularnie organizuje tematyczne współprace z popularnymi markami anime i popkultury — instalacje zmieniają się co kilka miesięcy i są projektowane specjalnie pod przestrzeń Tembo Galleria. Tym razem trafiliśmy na 「東京スカイツリー® × 魔法少女まどか☆マギカ月夜のワルツ」 — czyli Moonlit Waltz (Walc w świetle księżyca).

Ekspozycja Madoka Magica na Tembo Deck — ściana z grafikami i cytatami z serialu, po lewej plakaty filmowe w złotych ramach — Ściana ekspozycji na Tembo Deck — po lewej plakaty filmowe **劇場版魔法少女まどか☆マギカ**. Po prawej kolażowa ściana z cytatami i zdjęciami z serialu.

Korytarz ekspozycji Madoka Magica × Skytree — wielkoformatowe banery z cytatami postaci, Homura, Madoka, Sayaka, Kyoko i Mami — Korytarz Tembo Galleria wyłożony wielkimi banerami z cytatami wszystkich pięciu postaci. Ktoś kto nie zna Madoki (tak jak my) widzi kolorowe plakaty.

Instalacja 月夜のワルツ — Madoka Magica × Skytree — korytarz z mozaiką Skytree pośrodku, fotografie postaci i kryształy po bokach, oświetlenie niebieskie — Centrum instalacji **月夜のワルツ** — Skytree jako centrum świata magicznego. Mozaika z samą wieżą pośrodku, po bokach zdjęcia postaci w podświetlanych ramkach, kryształy i gwiazdki.

Więcej tego samego.

🪟 Szklana podłoga — Tembo Galleria 445 m

Szklana podłoga Tembo Galleria na 445m — widok w dół przez podłogę na zabudowę Tokio, ulice i kanały z 445 metrów, ciemne ramy ścian — Szklana podłoga Tembo Galleria – nawet fajny widok w dół.

🌊 teamLab Planets — cyfrowy świat pod Toyosu

Stąd ruszyliśmy do teamLabs Planets. Okazało się że to wcale nie blisko, mieliśmy kilkanaście przystanków autobusem. Autobus przyjechał niemal od razu, wsiedliśmy. Wsiada się przy kierowcy, i tam od razu pobierana jest opłata za przejazd. Wysiada się z tyłu. Prosty system, kontrolerzy niepotrzebni.

teamLab Planets TOKYO to immersyjne muzeum cyfrowej sztuki w dzielnicy Toyosu — jedna z flagowych instalacji japońskiego kolektywu artystyczno-technologicznego teamLab, który łączy sztukę, naukę i technologię w przestrzenie, które zwiedzający dosłownie zamieszkują. Nie ma tu obrazów na ścianach. Jest pięć wielkich sal, przez które się przechodzi — boso, często w wodzie, przez mgłę i ciemność. Projekcje reagują na ruch. Kwiaty odpychają się od sylwetek. Woda faluje tam gdzie stoisz. Tyle teorii.

Bilety kupuje się z tygodniowym wyprzedzeniem — miejsce jest bardzo popularne. My kupiliśmy kilka dni wcześniej przez stronę, w pakiecie z Tokio Skytree (standalone już nie było).

Teraz praktyka.

🌸 Ogród orchidei

To chyba najciekawsza instalacja w teamLabs Tokyo – żywe orchidee opadają i unoszą się powoli, jak się do nich zbliży zwiedzający, tworząc indywidualne korytarze dla ludzi.

Zbliżenie orchidei biało-fioletowej — Phalaenopsis z wzorem burgund na białych płatkach, pąki w tle z zieleni szklarni

Wnętrze szklarni orchidei — gęsty las koralowców, korzenie powietrzne, żółte i różowe orchidee Dendrobium i Vanda na różnych poziomach

Zbliżenie na żółtą orchideę Phalaenopsis — dwa okrągłe kwiaty na czarnej łodyżce, za nimi purpurowe Dendrobium i gęste liście Vanda

Orchidee Phalaenopsis różowo-białe i odbicie w lustrze — kwiaty zawieszone nad lustrzaną podłogą, efekt nieskończonej głębi ogrodu

Szklarnia orchidei — dżungla Vanda, Dendrobium żółte, różowe Phalaenopsis i pomarańczowe orchidee na tle szklanego dachu, korzenie powietrzne

Zbliżenie na różowe Dendrobium — duże lawendowo-różowe kwiaty na tle zielonej szklarni, ciemne pąki w środku, tło bokeh

Brzoskwiniowa Phalaenopsis z purpurowym centrum — dwa kwiaty z intensywnym magenta centrum na morelowych płatkach, pąki i gałązka — Ładne fotki można porobić – masa Instagramerów pozowała przy tych kwiatach.

Kamil w ogrodzie orchidei teamLab Planets — mężczyzna w pomarańczowej kurtce stoi pośród zwisających orchidei i lustrzanej podłogi, różowe i żółte orchidee dookoła — Instagrama nie mam, ale fotkę mam i ja🙂

🪩 Inne instalacje

Instalacja srebrnych jaj na mchu — dziesiątki lustrzanych jajowatych rzeźb wyrastających z wzgórz zielonego mchu, mgła, lustrzane ściany, zwiedzający w tle

Srebrne jaja na mchu z bliska — lustrzane powierzchnie odbijają zieleń mchu i zwiedzających, mgła unosi się nad trawnikiem — Instalacja 2 – dziesiątki lustrzanych, jajowatych rzeźb wyrastających z dywanu zielonego mchu, otoczonych mgłą. Meh.

teamLab Planets — schody do instalacji czarna sala, wąski podświetlony korytarz z niebieskimi kapsułami biegnący w mrok, sylwetka człowieka w głębi — Na ścianach rzutnik rzuca takie obrazy, zwierzątka się ruszają, ogólnie najwięcej czasu zajęło nam znalezienie wyjścia.

teamLab Planets — projekcja cyfrowego lasu z neonowymi drzewami w odcieniach niebiesko-fioletowych, sylwetki nosorożców lub słoni pośród drzew, widz po lewej — Takimi korytarzami się idzie …

teamLab Planets — widok z dołu na wąski pionowy kanał z dwoma paskami białego światła biegnącymi ku górze, kamienne lub betonowe ściany w ciemności — … na bosaka – bo płynie woda

teamLab Planets — morze czarnego jedwabiu pokrywające podłogę z małymi błyszczącymi elementami, fałdy tkaniny falują pod stopami zwiedzających — Sala z czarną tkaniną — podłoga pokryta miękką czarną materią, która faluje i ugina się pod stopami.

teamLab Planets — sufit z różowych włókien świetlnych z tysiącami migoczących punktów, tworzy efekt galaktyki lub gwieździstego nieba

teamLab Planets — niebiesko-srebrny sufit z pionowymi włóknami świetlnymi i wzorem gwiazdkowym, zimna tonacja, symetryczne linie

teamLab Planets — zbliżenie na niebieski sufit ze światłowodów — gwiezdna siatka z migoczącymi punktami, ramy paneli widoczne jako linie w mroku — **Sufit i ściany ze światłowodów** — tysiące włókien optycznych zwisa z sufitu, każde z migoczącymi kolorowymi punktami. Efekt nawet ładny, idzie się korytarzami zbudowanymi w tej instalacji..

teamLab Planets — sala z projekcją na podłodze, dzieci i dorośli brodzą w różowej, falującej wodzie z projekcją zorzy polarnej, ciemny sufit — Sala, przez którą się brodzi boso po kolana w wodzie. Projekcja na dnie i falującej powierzchni.

teamLab Planets — sala z wielkimi nadmuchanymi sferami oświetlonymi na różowo i niebiesko, dwie sylwetki między balonami, odbicie w lustrzanej podłodze — Sala balonów — wielkie nadmuchane sfery wypełniają przestrzeń od podłogi do sufitu, oświetlone zmieniającym się kolorem.

Podsumowując, doświadczenie umiarkowanie ciekawe „na raz”; dla mnie nie do powrotu.

Stąd, już koło 20, ruszamy coś zjeść na obiadokolację.

🍱 Kolacja — unagi na pożegnanie Tokio

Ruszyliśmy do Tsukiji (targ rybny). Był po drodze, i choć sam targ był już zamknięty, w okolicy wciąż funkcjonowało kilka fajnych restauracji. Tym sposobem trafiliśmy do restauracji specjalizującej się w unagi – węgorzu. Tutaj, jak w wielu innych restauracjach w Tokio, zamawia się przy maszynie przy wejściu, od razu się płaci, i dopiero potem idzie do stolika.

Ciekawe jest też to, że w restauracjach często je się przy stoliku barowym naprzeciwko kuchni. I to nie tylko tych budżetowych, ale i bardziej wyrafinowanych. Pół metra dalej stoi kucharz, gotowy usłużyć gościom, lub po prostu… porozmawiać.

Tradycyjne unajū — filety grillowanego węgorza unagi w glazurze tare na białym ryżu, podane w czerwonym lakierowanym pudełku jūbako — Ramen z węgorzem — kremowy bulion tonkotsu, kawałki grillowanego unagi na górze, jajko ajitsuke (marynowane, z płynnym żółtkiem) i ryż z unagi obok. Połączenie rzadkie: tradycyjny węgorz na współczesnym ramenie. Do picia zielona herbata. Byliśmy jedynymi gośćmi o tej godzinie.

Ramen z węgorzem unagi — kremowy bulion tonkotsu, kawałki grillowanego unagi, jajko ajitsuke i ryż z węgorzem, minimalistyczne białe naczynia — **Unajū** (鰻重) — grillowany węgorz (unagi) w gęstej glazurze tare na ryżu, podany w tradycyjnym czerwonym lakierowanym pudełku. Tare to sos na bazie sosu sojowego, mirinu i sake, redukowany godzinami — węgorz zanurza się w nim wielokrotnie podczas grillowania. Efekt: złocistobrązowy połysk i pyszny smak.

Niby mieliśmy się dziś pakować, ale z braku chęci – pozostawiamy to sobie na rano.

花鳥風月 · Kachōfūgetsu — Kwiaty, ptaki, wiatr i księżyc.